Bilginin imkânı ya da imkânsızlığına yönelik düşünceler çerçevesinde, özne’nin ilişki kurduğu nesnenin görüntüsünün ardındaki gerçek özünü tanımlama çabası olan numen, somutun ifade bulduğu “fenomen”‘in karşıtı olup, varoluşsal özü ifade eder.
Kant, fenomeni; duyularla algılanamayan, insanın bilme yetisi dışında ve nedenselliğe tabi olamayan anlamında kullandığı numen (kendinde şey) terimine karşıt olarak, duyularla algılanabilen ve nedenselliğe tabi olan için kullanmıştır.
Fenomen/ Numen
Numen, bir nesnenin duyularımızdan arındıktan sonra nasıl göründüğü ile ilgilidir; fenomen ise bizi çevreleyen dünyada duyularımız ve/veya duyuşlarımız aracılığı ile algıladığımız herhangi bir nesnenin görünüşüdür.. Yani, asıl nesne (numen) ile görünüşü birbirinden farklıdır.
(R. Barthes açılımı)
bir fincan kahveye bakalım; çikolata rengindedir ve lezizdir, peki duyularımızı işin içine katmazsak kahve kendi başına nedir?
immanuel kant‘a göre, mutlak bilgisi, şeyin kendisi anlamındaki felsefi nosyon.. (numen)
bir “şeyin” gözlemci tamamen duygulardan arındıktan sonra duygular olmadan “aslında ne olduğunu” simgeler. (Numen)
duyuların ötesinde kendinde var olan şey. nesnenin, algıların dışında kalan özü. (Numen)
Kavramlar ve fikirler 